Tag: poezja

„Ktoś tutaj był i był, a potem nagle zniknął i uporczywie go nie ma…”

Żyje, więc się myli”

Wisława Szymborska to najbardziej znana i utytułowana polska poetka. Międzynarodową sławę przyniosły jej tomiki poezji, które były i nadal są rozchwytywane przez czytelników na całym świecie. Twórczość Szymborskiej cechuje język prosty, bliski potocznemu, ale i przewrotny, zawierający ogromną dawkę treści. Poetka pisze w sposób zwięzły, zabawny i inteligenty, czym od lat podbija serca nie tylko zagorzałych fanów poezji.

Polska Noblistka urodziła się 2 lipca 1923, a zmarła 1 lutego 2012 roku. Karierę artystyczną rozpoczęła się w roku 1945, publikując w ”Dzienniku Polskim” wiersz ”Szukam słowa”. Poza tworzeniem poezji, Szymborska pisywała eseje i felietony, zajmowała się też tłumaczeniem oraz krytyką literacką.

Nic dwa razy się nie zdarza”

Wiersze Szymborskiej to utwory ponadczasowe i uniwersalne. Jej unikalny styl trafia do każdego odbiorcy, niezależnie od wykształcenia, poglądów politycznych czy wieku. Poetka posiada dar mówienia o kwestiach niezwykle poważnych w sposób tak lekki, że wręcz niepokojący. Tematami jej wierszy jest wojna, miłość, samotność, egzystencja człowieka w obliczu wydarzeń historycznych i zjawisk biologicznych. Jej utwory są krótkie, a każde słowo trafia precyzyjnie w najczulsze punkty świadomości odbiorcy. Szymborska podchodzi z ogromnym dystansem i humorem do śmierci, przemijania, ludzkich tragedii. Z drugiej strony w jej utworach można odnaleźć zachwyt nad urodą życia i otaczającej nas przyrody. Każdy wiersz przypomina czytelnikowi o ulotności naszego bytu, zachęcając jednocześnie do korzystania z czasu jaki jest nam dany.

Kot w pustym mieszkaniu”

Dzięki zderzeniu żartobliwego, lekkiego tonu wierszy z niezwykle poważnymi kwestiami filozoficznymi poetka odsłania przed czytelnikiem zaskakujące spojrzenie na ludzką egzystencję. Paradoks i ironia to poza lapidarnością najbardziej charakterystyczne cechy twórczości Szymborskiej. Poetka w przewrotny sposób budzi w czytelnikach pokłady uśpionej wrażliwości. Komu z nas serce się nie kraja czytając o kocie, który czeka na zmarłego właściciela wygrażając mu co zrobi po jego powrocie? Czy nie wzbudza w nas niepokoju opis porządków jakie trzeba zrobić po wojnie, bo przecież świat nie wygląda teraz zbyt fotogenicznie? Poezja Szymborskiej rozbudza człowiecze niepokoje, jednocześnie w przedziwny sposób uspakajając i dając nadzieję swoim pragmatyzmem.

Koniec i początek”

Wisława Szymborska to osoba unikalna. Jej twórczość liczy zaledwie około trzystu wierszy, ale każdy z nich jest minimalistycznym w formie i bogatym w treści arcydziełem. Za cel swojej poezji stawiała sobie ona znajdowanie odpowiedzi na powtarzane każdego dnia ”nie wiem”. Efektem tych rozważań są wiersze, które przetłumaczone zostały na kilkanaście języków. Szymborska została uhonorowana licznymi nagrodami, a do najważniejszych z nich należą Nagroda Nobla w dziedzinie literatury z 1996 roku oraz tytuł damy Orderu Orła Białego, który otrzymała w 2011 roku.