„W każdej baśni jest ziarno prawdy”

„… coś się zaczyna”

Andrzej Sapkowski jest jednym z najbardziej znanych polskich pisarzy. Międzynarodową sławę przyniosła mu seria książek o wiedźminie Geralcie, czarodziejce Yennefer i księżniczce Ciri. W Polsce uznanie zyskała również trylogia husycka, a także zbiory opowiadań, od których pisarz zaczynał swoją karierę.

Autor słynnej sagi urodził się w Łodzi 21 czerwca 1948 roku i nadal tam mieszka. Z wykształcenia jest ekonomistą, co nie przeszkodziło mu w karierze pisarskiej. Wszystko zaczęło się w 1986 roku od opowiadania „Wiedźmin”, które ukazało się w miesięczniku literackim „Fantastyka”. Kolejne dzieła przedstawiały nowe przygody białowłosego bohatera i poszerzały grono fanów Andrzeja Sapkowskiego. Jego twórczość to głównie fantastyka przemieszana z historią i legendami w nowej, często zaskakującej wersji.

„Źle czy dobrze, okaże się później”

Czas akcji dwóch najbardziej znanych serii – wiedźmińskiej i husyckiej – ulokowany został w średniowieczu, ale autor nie trzyma się ściśle faktów. Tym, co przebija się we wszystkich jego tekstach, jest nieszablonowe poczucie humoru i oryginalne podejście do znanych legend i baśni. Styl pisania jest raczej lekki, ale przekazywana treść na ogół głęboka. Dzięki temu książki czyta się z ogromną przyjemnością. Zamiast patosu i wysokiego języka, pisarz woli przyziemne opisy czynności fizjologicznych, przekleństwa i zwyczajną prozę życia. Tak bardzo ludzkie przedstawienie głównych bohaterów zapewniło Sapkowskiego oddanych fanów, którzy z niecierpliwością czekają na każdą wzmiankę o nowych dziełach.

„Saga o wiedźminie” jest niezaprzeczalnie największym sukcesem pisarza. W przystępny sposób przedstawia w niej cały przekrój sytuacji życiowych i stosunków międzyludzkich – niezachwianą przyjaźń, gorycz porażki, smutek rozstania, radość ponownego spotkania, poświęcenie i miłość, która wbrew rozsądkowi kieruje działaniami bohaterów. W tej serii każdy fan fantastyki znajdzie coś dla siebie. Motywem przewodnim sagi jest przeznaczenie, które niektórzy chcą oszukać, a inni się mu poddają. Cała historia to długa podróż, zarówno przez miejsca jak i czasy, u celu której stoi nieuchronny los. Opowieść okraszona jest tak dużą dawką humoru, że ciężko się nie roześmiać, gdy obok bestii nie stoi piękna, lecz wampirzyca, królewna z siedmioma gnomami napada na podróżnych, a syrenka wcale nie tryska radością na myśl o oddaniu swojego ogona za nogi.

Tłem dla trylogii husyckiej są wojny husyckie (XV w.), a opowieść zaczyna się na Dolnym Śląsku. Czytelnicy znajdą tu więcej odwołań do historii i spotkają postaci historyczne, mające wpływ na losy ówczesnego świata. Przygody głównego bohatera – Reinmara z Bielawy, są następstwem jego nieostrożnego romansu, który zmusza go do ucieczki. Kolejne wydarzenia komplikują jeszcze bardziej jego sytuację, ale na szczęście nie musi zmagać się z nimi sam. Książki są jeszcze bardziej dosadne i obdarte z patosu niż „Saga o wiedźminie”.

Sapkowski napisał także wiele opowiadań, ale nie zyskały one takiego rozgłosu jak wyżej wymienione serie.

„Coś się kończy…”

Mimo że pisarz nie ma wielkiego dorobku pisarskiego, jego książki zostały przetłumaczone na ponad 20 języków i zdobyły kilka liczących się nagród, zarówno w Polsce jak i za granicą. Historia wiedźmina Geralta zainspirowała innych do stworzenia komiksów, filmu, serialu, serii gier komputerowych. Netflix zapowiedział na ten rok nowy serial, którego konsultantem miał być sam Sapkowski, więc można mieć nadzieję, że niesamowity świat ze stron książek zostanie przeniesiony i wiernie pokazany także na ekranach telewizorów.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *